Ik rijd op een van de beste Yamaha's namelijk de YAMAHA XJ900 F. Ik heb hem zelf uit elkaar gehaald en opgeknapt want de vorige eigenaar wist niet wat onderhoud was. Dit is het verhaal.
 |
| Maar zo was hij niet bij aanschaf... |
Ik heb de motor in Juli 2001 gekocht in Tilburg waar ik ging kijken voor een andere Yamaha, een FJ 1200; ook een goeie motor. Aan de 1200 moest alleen nog te veel gebeuren aan nieuwe onderdelen en ik vond hem ook wel erg breed en zwaar en het belangrijkste: hij had geen cardan. Maar de XJ 900 was net binnen, de papieren had hij nog niet eens. Deze XJ900 zag er van dichtbij ook niet mooi uit maar hij had wel 2 nieuwe banden, goede uitlaten, weinig kilometers (33.000 op de teller, eerder 133.000 denk ik zelf, maar dat is voor een XJ 900 ook nog weinig) en geen ontbrekende onderdelen. De volgende dag terug met mijn vrouw en twee motorvrienden, een beetje gepingeld, ik en een motorvriend een proefrit gemaakt en gekocht die motor.
Maar de papieren waren nog steeds niet binnen dus nog een week wachten en hem toen opgehaald. De eerste rit was dus van Tilburg naar Oss op mijn YAMAHA XJ 900 en die eerste kennismaking beviel heel goed. Thuis aangekomen meteen aan het poetsen gegaan maar dat viel toch een beetje tegen en nadat ik er een paar keer mee gereden had viel de wegligging een beetje tegen (niet zonder oorzaak bleek later). Toen heb ik er wat onderdelen afgehaald om de zaak eens wat beter te kunnen bekijken. Snel bleek dat er toch beter het een en ander opgeknapt kon worden, want b.v. de tank (een zwak punt bij de XJ 900 hoorde ik later) was aan het roesten en ook het frame keek niet helemaal fris meer. Dus toen de knoop maar doorgehakt, helemaal uit elkaar die motor.
Eind oktober begon ik optimistisch aan het demonteren van de motor een avondje of 2, 3 en hij ligt uit elkaar. Dat viel even tegen; de tank, kuip etc was zo gebeurd maar die uitlaatbochten, dat was een ander verhaal die dachten: wij blijven zitten waar we zitten. En ik dacht: hoe dan ook, jullie gaan er af. 15 uur, een hele spuitbus kruipolie, 3 boortjes, 2 afgebroken tapeinden, 1 hand met een stuk vel minder waren ze er toch af, dat waren al 4 avonden. Vanaf toen was mijn optimisme een stuk minder en dacht ik: we zien wel hoe lang het duurt. Dat was maar goed ook want er gingen nog heel veel avonden in zitten want het motorblok was ook niet van plan te verhuizen uit het frame en als je ooit M16 bouten hebt uitgeboord dan weet je hoe lang dit duurt.
Maar ook het blok gaf het op en het dynamodeksel, ontstekingsdeksel en koppelingsdeksel na enige aandrang (kruipolie, boormachine en soms grof geweld) en vele uurtjes. Nu alles uit elkaar lag konden we ook even naar de lagers kijken en nu zagen we waarom de wegligging niet je van het was. De voorwiellagers waren helemaal verrot en de achterwiellagers waren ook aan het roesten. De achterbruglagers hadden ook hun beste tijd gehad en de balhoofdlagers hadden voelbare en zichtbare slijtagesporen. Die hebben we dus ook maar 'even' vervangen (Goeie tip van Harry, lagerschalen even een randje op lassen en je tikt ze er zo uit) De lagers niet bij een motorzaak gekocht maar bij een groothandel, ongeveer 70 euro verdiend.
Het snelste ging het repareren van enkele scheurtjes in het polyesterwerk en het voorspatbord.(dit was doormidden). Ik dacht rood is wel een leuke kleur, maar toch even in paint maar een foto bewerkt en dit keek wel mooi. Schuren en spuiten heb ik samen met de buurman gedaan. Het frame had ik laten stralen en coaten in Geffen (keurig gedaan voor weinig) daarna ook nog zwart gespoten. Restte er nog een fijne klus, het schuren en polijsten van kleppendeksel, zadelbeugel, voetsteunbeugels en alle deksels van het motorblok, de achterbrug, het cardanhuis en de stabilisatiebeugel.
Ook nog 'even' alle kruiskopschroeven vervangen door rvs imbusschroeven (met kopervet vastgezet) en nog een klein dingetje hier en daar en hij kon alweer in elkaar. Het in elkaar zetten ging voorspoedig en na een uur of 10 wilden we hem gaan starten maar er was niemand thuis. Een elektrisch probleem, maar ik heb alle schema's; kan geen probleem zijn? Dus toch een probleem...De vorige eigenaar had een eigen schema gemaakt en zelf wat bedrading toegevoegd. Leuk! Zoekt u maar en dat hebben we ook vele uurtjes gedaan. Maar toen was het grootte moment daar, hij liep, nog niet als een zonnetje maar de motor draaide en dat was al heel wat. Toen de motor verder in elkaar gezet en gaan rijden, maar de elektrische ellende was nog niet voorbij. De knipperlichten knipperden iets te veel of te weinig of niet, dus dat werd de hand uitsteken als ik de bocht om ging. In eerste instantie dacht ik dat het de nieuwe knipperlichten waren, maar na ze allemaal open geschroefd te hebben en doorgemeten waren ze allemaal goed dus wat nu?
Het knipperlichtrelais doorgemeten dat was goed, maar als het in de motor zat was het niet goed. Op de sloop een ander relais gehaald, er ingezet en de knipperlichten deden het weer. Enkele weken later heb ik knipperlichten op de kuip gemonteerd.
Dit was het verhaal van de opknapbeurt van mijn XJ900F, waarbij ik veel hulp heb gehad van Harry. Nog bedankt hiervoor Harry!
Tekst en foto's: Theo Brands
voor reacties.... redactie@motorblaadje.nl